نماینده مردم بابل در مجلس گفت: در سال‌های آینده بسیاری از روستاهای استان با بحران جدی کمبود آب شرب روبه‌رو خواهند شد و این تهدید می‌تواند زندگی هزاران خانوار روستایی را مختل کند.

حسن نتاج، نماینده مردم شهرستان بابل در مجلس شورای اسلامی، شامگاه گذشته در نشست خبری با خبرنگاران، به یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های مردم مازندران یعنی بحران آب شرب پرداخت و با بیان مشکلات جدی روستاهای این منطقه گفت: امروز در مازندران با وجود بارش‌های فراوان و منابع آبی متعدد، شاهد بحران جدی آب هستیم و حتی در برخی روستاهای بابل، تأمین آب شرب تنها از طریق تانکر انجام می‌شود.

وی با اشاره به شرایط بحرانی برخی از روستاها افزود: در منطقه حمزه‌رضا، مردم بیش از یک ماه است که با مشکل آب شرب دست‌وپنجه نرم می‌کنند و در این گرمای طاقت‌فرسا از ابتدایی‌ترین نیاز زندگی محروم مانده‌اند. همچنین در شهر گلوگان بندپی شرقی، مردم تنها از طریق تانکرهای سیار توانسته‌اند آب مصرفی خود را تأمین کنند.

نماینده بابل، این وضعیت را نشانه ضعف در مدیریت منابع آبی دانست و تأکید کرد: ما در استانی زندگی می‌کنیم که به پرآب و پرباران بودن شهرت دارد، اما به دلیل نبود برنامه‌ریزی و مدیریت صحیح، آب‌های سطحی در فصل‌های پر بارش مهار نمی‌شوند و مستقیماً به سمت رودخانه‌ها و در نهایت به دریا می‌ریزند. این در حالی است که اگر ذخیره‌سازی و مدیریت مناسبی صورت گیرد، امروز شاهد چنین مشکلاتی در مازندران و شهرستان بابل نبودیم.

نتاج با هشدار نسبت به آینده بحران آب در استان گفت: اگر این روند ادامه یابد و مدیریت آب‌های سطحی و باران به شکل اصولی در دستور کار قرار نگیرد، در سال‌های آینده بسیاری از روستاهای استان با بحران جدی کمبود آب شرب روبه‌رو خواهند شد و این تهدید می‌تواند زندگی هزاران خانوار روستایی را مختل کند.

وی همچنین با انتقاد از عملکرد وزارت نیرو خاطرنشان کرد: مردم از وضعیت موجود به شدت ناراضی هستند و مجلس نیز نسبت به این موضوع بی‌تفاوت نخواهد بود. با توجه به شرایط فعلی و سابقه‌ای که از فضای مجلس دارم، به‌زودی وزیر نیرو باید در برابر نمایندگان پاسخگو باشد و احتمال استیضاح وی بسیار جدی است.

نماینده مردم بابل در پایان سخنان خود بر لزوم یک نگاه جامع و راهبردی به مدیریت آب در مازندران تأکید کرد و گفت: امروز نه‌تنها روستاهای ما بلکه حتی شهرهای بزرگ‌تر استان نیز در معرض تهدید کمبود آب هستند. اگر برنامه‌ای عملیاتی و سریع برای مهار آب‌های سطحی و ایجاد زیرساخت‌های لازم تدوین نشود، با شرایطی مواجه خواهیم شد که جبران آن در آینده بسیار دشوار خواهد بود.